Εκτύπωση PDF

 

Η Λυκόβρυση είναι η μία από τις δύο δημοτικές κοινότητες του Δήμου Λυκόβρυσης-Πεύκης με πολιούχο την Αγία Βαρβάρα. Η περιοχή που πρωτοκατοικήθηκε έξω από την πόλη της Κηφισιάς αποκαλείτο από τους πρώτους κατοίκους "Γλυκόβρυσις" καθώς σύμφωνα με την παράδοση στο ναΐσκο της Αγίας Βαρβάρας υπήρχε ένας μεγάλος πλάτανος από τον κορμό του οποίου πήγαζε νερό με το οποίο ξεδιψούσαν λύκοι και τσακάλια που κατέβαιναν από τα άγρια δάση του Κηφισού. Όλη η περιοχή ήταν προικισμένη με υδάτινο πλούτο, με πληθώρα πλινθόκτιστων στερνών για το πότισμα των χωραφιών και το πλύσιμο των λαχανικών. Ακόμη και σήμερα στο κέντρο της πόλης σώζεται το ανακαινισμένο Υδραγωγείο που οικοδομήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’50 και υδροδοτούσε το χωριό.

Οι πρώτες οικογένειες που κατοίκησαν την περιοχή ήρθαν στα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα από την Άνδρο και τη Νάξο. Οι κάτοικοι συγκεντρώθηκαν γύρω από το ναΐσκο της Αγίας Βαρβάρας, η οικοδόμηση του οποίου ανάγεται στο 17ο αιώνα μ.Χ.

Το πρώτο όμως μεγάλο πληθυσμιακό κύμα κατέφθασε το 1922 από πρόσφυγες της Μικράς Ασίας που έλαβαν από το ελληνικό κράτος κλήρους γης στα περίχωρα των Αθηνών και της Κηφισιάς. Οι κάτοικοι αξιοποίησαν το εύφορο έδαφος της περιοχής και ασχολήθηκαν με τη γεωργία. Ιδιαίτερα γνωστός μεγαλοκτηματίας της περιοχής ήταν ο Γ. Αργύρης, σε κτήμα του οποίου αναπτύχθηκε οργανωμένα αγροτική παραγωγή. Τις γειτονιές στόλιζαν μικρές στέρνες που χρησιμοποιούνταν για το πότισμα των περιβολιών και το πλύσιμο των λαχανικών.

Το 1949 ο μικρός οικισμός αναγνωρίστηκε ως αυτόνομη Κοινότητα Λυκόβρυσης συγκεντρώνοντας μόλις 300 κατοίκους. Στα χρόνια που ακολούθησαν, οι κάτοικοι εργάζονταν όλες τις εποχές του χρόνου στα χωράφια τους, ενώ τα καλοκαίρια συγκεντρώνονταν στην κεντρική Πλατεία Πλατάνων όπου γίνονταν θερινές κινηματογραφικές προβολές. Οι μικροί κάτοικοι ήταν αναγκασμένοι να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις με τα πόδια έως το δημοτικό σχολείο στις Κουκουβάουνες, ενώ αργότερα οι μαθητές στεγάστηκαν σε οίκημα της Οδού Βενιζέλου. Το 1960 οικοδομήθηκε το υποτυπώδες πλινθόκτιστο τμήμα του Δημοτικού Σχολείου της περιοχής, γνωστό και ως "Πέτρινο". Την ίδια περίοδο ολοκληρώθηκε και η ανέγερση του νέου Ναού της Αγίας Βαρβάρας στην τοποθεσία του παλιού ναΐσκου, σε χώρο που παραχώρησε ο Γ. Αργύρης.

Μετά τη δεκαετία του '70 κατέφθασαν στην ευρύτερη περιοχή εργάτες προκειμένου να εργαστούν στη βιομηχανική ζώνη που δημιουργήθηκε. Το 1994, η πόλη αναγνωρίστηκε ως Δήμος Λυκόβρυσης της Νομαρχίας Αθηνών με 6.500 κατοίκους ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2001 στην πόλη ζούσαν 8.116 κάτοικοι.

 


Share:Facebook!